Pagina's

Soms groeit wat je aandacht geeft juist niet




Wat je aandacht geeft groeit. Natuurwetten, ze werken (bijna) altijd. Om die reden volg ik bijvoorbeeld ook geen nieuws. De constante focus op negativiteit en angst, nee, bedankt. Ik voel me door de media soms net zo’n gans die iets in z’n strot krijgt geduwd. Of ik het nu wil of niet, of het nu mishandeling is ja of nee. Ik denk als we onszelf net zo vaak zouden checken als Nu.nl, dat het allemaal een stuk gezelliger zou zijn. 

Maar ik heb het idee dat deze natuurwet niet altijd werkt. Er zijn namelijk best veel dingen die we het liefste onder het tapijt schuiven. Alles om maar niet de confrontatie aan te gaan met de wegen die lastiger te bewandelen zijn. Grenzen worden overschreden, pijntjes worden gedempt met een pilletje en onze waarden worden aan de kant gezet om onze verlangens op de korte termijn te gehoorzamen. 

Het ding is met wegstoppen, het komt op een andere manier terug. Het wordt misschien wat stiller aan de oppervlakte (logisch als er constant iemand voor de deur staat maar er nooit open wordt gedaan), maar vanbinnen zit het er nog wel. Het borrelt, het gaat zich op andere manieren uiten, zodat je wel moet stoppen. Soms lijk je er letterlijk ziek van te worden of je krijgt iets anders waardoor je picture perfect kaartenhuisje in elkaar stort. 

Het magische van alles is, dat als je wat licht durft te schijnen op deze donkere plekken in jezelf, dat het ineens verzacht. Als het gehoord wordt, is het ineens draaglijker. Je voelt dat het iets is wat liefde nodig heeft, maar wat eigenlijk helemaal niet zo angstaanjagend is. Het wilde je gewoon even wat vertellen en je even aan je koers helpen herinneren. Als het er mag zijn, wordt het ineens een voedingsbodem waar zaadjes kunnen worden geplant. 

En dan, is het weer tijd voor die mooie natuurwet om zijn werk te gaan doen.

X Britt