Pagina's

Van vorm naar inhoud




Vaste vormen. Ik heb er niet zoveel mee. En we zitten er allemaal weleens in vast. In systemen die niet werken, in de maatschappij, in de standaardrijtjes waar ik het in mijn vorige verhaaltje over had. De uiterlijke schijn op social media.

Er is in principe natuurlijk niks mis met deze vormen. Maar als je te druk bezig bent met de vorm, zou je bijna vergeten dat het om de inhoud draait. Anders ben je een leeg omhulsel. Een raamwerk. Sprankelend aan de buitenkant, hol van de binnenkant. 

Een huis. Je functietitel op je cv. Je lichaam. Allemaal vorm. Uiteindelijk gaat het om de momenten die je beleeft in je huis. Of je niet zo hard moet werken om in een huis te wonen waar je bijna nooit bent. Doe je je werk voor de interessante titel of omdat het inhoudelijk betekenisvol voor je is? Probeer je je lichaam in een vorm te gieten die niet natuurlijk is of accepteer je wat je eigenlijke vorm is? Je kunt een vast contract hebben, een hypotheek, een fijn groot huis, een partner en een baby op komst. Maar niemand geeft je de garantie dat als je alle vormen netjes in huis haalt, je een bijzonder blij mens gaat zijn. Vooral als je jezelf in vormpjes propt waar je eigenlijk niet in past…

Ik wil niet proppen. Ik gooi de vormen overboord. Ik wil niet het huidige moment verliezen omdat ik ze wil vastleggen om het vervolgens op internet te delen. Ik keek laatst zielsgelukkig naar de lucht naar al die mooie sterren en denk maar niet dat mijn telefoon ze zou kunnen zien… ha! Vanaf nu gaat er nog meer van mijn energie naar de inhoud, om gehoor te geven aan mijn innerlijke kompasje. Die niet erg hard schreeuwt, maar helder te horen is als ik haar de gelegenheid geef om er volledig te zijn en de weg te bepalen. En vooruit, vervolgens mag de inhoud ook best een mooi jasje aan om het af te maken. 

Misschien is het dan eindelijk duidelijk wat ik wil worden als ik later groot ben. Ik word geen leeg vormpje. Ik word een cakeje.