Pagina's

Op zoek naar geluk

Afbeelding: Organice Your Life

Het lijkt wel alsof gelukkig zijn de musthave is van 2011. We willen het allemaal en blijven naar manieren zoeken om het te krijgen. Ik weet niet hoeveel zelfhulpboeken er al verschenen zijn over geluk. Maar gelukkig zijn, is dat wel iets wat je voor altijd kunt zijn? Is het iets waarvoor je een stappenplan tevoorschijn kunt halen of is geluk gewoon beslissen dat je gelukkig bent?

Gelukkig zijn vind ik meer lijken op momentopnamen of kleine lichtflitsjes. Iets wat ontastbaar en ongrijpbaar is. Niet iets wat je kunt vastpakken en bij je kunt houden. Laat staan het over je gehele dag uitsmeren. Voor mij persoonlijk was het heel belangrijk dat ik inzag dat ik leerde wat ik echt wilde hebben in plaats van wat ik dacht te willen hebben. Eerst kocht ik mezelf suf om al het ‘’tekort’’ wat ik voelde op te vullen, niet wetend dat dit nooit op extern niveau zal gebeuren. Om dit gat te helen, zul je toch echt in jezelf moeten duiken. Dat is niet altijd de simpele en fijne weg, maar wel de meest waardevolle. Ik geloof namelijk als je voor de lange en moeilijke weg kiest, je nog altijd de eerste zult zijn.

Door tekorten, gaan mensen namelijk consumeren en hoe meer we willen consumeren, hoe harder we moeten werken, hoe meer mensen zich overbelast voelen en hoe minder tijd we hebben voor onszelf en vrienden en familie. Terwijl we de meeste producten kopen om status te creëren vóór de mensen om ons heen, hebben we hierdoor minder tijd om door te brengen mét de mensen om ons heen. Dus je zou denken; waar zijn we allemaal mee bezig? Ik heb een beetje research gedaan naar geluk en ik vond natuurlijk als eerst de behoeftenpiramide van Abraham Maslow.

De piramide begint met lichamelijke behoeften zoals eten en onderdak. Vervolgens willen we volgens Maslow veiligheid en zekerheid. Sociaal contact  en behoefte aan erkenning en waardering (ego) volgen en tot slot onze hoogste behoefte: zelfontplooiing (betekenis). Maar wat als heel veel mensen in het westen op het derde niveau blijven hangen en ons ego is opgeblazen? Wat als we zijn doorgedraaid in de behoefte om erkenning en status te creëren? Zijn we dan nog wel bekwaam om door te gaan naar het hoogste niveau?

Nu las ik laatst in een boek (Marketing 3.0 van Philip Kotler) dat Maslow vlak voordat hij doodging zijn eerdere conclusies betreurde en vond dat zijn piramide eigenlijk op zijn kop moest staan. Met zelfverwezenlijking als primaire behoefte voor iedereen. En dat als je streeft naar zelfverwezenlijking je even afstand moet nemen van de materiële aspecten. De materiële vervulling komt vaak pas op de laatste plaats, als beloning voor je prestaties. Ik denk dat dit een goede beweging is. Een samenleving die streeft naar betekenis en waardevolle ervaringen. Niet alleen mensen met oog voor geld, maar oog voor de ziel.

Ik zou zeggen; draai om die piramide en laat het niet zover komen als bij Maslow. Net voordat je doodgaat erachter komen dat je je tijd en aandacht verkeerd besteed hebt, is niet het beste ingrediënt voor geluk. Lijkt me.

X Britt